ولی این ناراحتی بی فایده است. برخلاف آنچه که بقیه می گویند زمان آنچنان هم مهم نیست. زمان تنها برای این سپری میشود که تو را به آن لحظه که باید می بودی ، آن لحظه که کل هستی به تو وابسته است می رساند.همه، چنین لحظه ای را دارند. اگر آن لحظه گذشته باشد زنده ماندنت بی فایده است و اگر هم هنوز نرسیده است چگونه سپری کردن این زمان هم اهمیتی ندارد. تو این را ولی نمیفهمی و لحظه ها را ناراحت از ترکت آن هم به این شکل سپری خواهی کرد. عیبی ندارد. گفتم که اهمیتی ندارد خوشبخت باشی یا نه فقط یک لحظه است که اهمیت دارد.همان لحظه است که کل دنیا بدون اینکه خودش بفهمد از تو تشکر میکند.

ولی ای کاش آن لحظه را بفهمی.کم پیدا نمیشوند کسانی که میمیرند و وقتی از آنها پرسیده میشود: :آیا فهمیدی ؟" گناه کارانه به اطراف نگاه میکنند.  ای کاش بفهمی دلیل بدنیا آمدنت را . آن وقت ابدیت را خواهی فهمید. لبخند خواهی زد که "برای این بدنیا آمده بودم؟ چقدر خلاقانه" با صدای بلند به حرفها و کارهایی که در گذشته بودی میخندی.حرفها و فلسفه هایی که قبلا بافته بودی را مسخره میکنی . زندگی کردن برایت جذابیت نخواهد داشت ولی خوشحال خواهی شد که ارزش زندگیت را فهمیده ای ارزش زمانی را که به خاطر من هدر دادی را خواهی فهمید.  ارزش زمانی که مانند یک قطار تو را به آن لحظه رسانده اند خواهی فهمید.

ای کاش بفهمی

گاهی به فکر کردن فکر میکنم. به راستی که فکر چیست؟ اگر شرایطی داشته باشیم که بتوانیم مرز بین فکر و واقعیت را برداریم چه اتفاقی می افتاد. نه اینکه هرچه فکر میکنیم به واقعیت می پیوست فکر اینقدر ساده نیست. فکر یک واقعیت است که هنوز بعد مادی به خودش نگرفته است.آن وقت اگر بتوانیم این بعد واقعی را به فکرمان بدهیم.اگر هر کسی بتواند این بعد واقعیت را به فکرش بدهد. آن وقت دیگر آنچه که امروز به آن واقعیت می گوییم چه خواهد بود؟ اگر بتوانیم از طریق واقعیت فکرمان همدیگر را بشناسیم و همدیگر را دوست داشته باشیم آن وقت چه خواهد شد؟

جنون براستی چیست؟ جنون, نه بیماری روانی نه آن حرفهای تخصصی درباره ی گذشته و دوران کودکی و کمبودها . همان جنون که وقتی بدنیا می آییم در اولین گریه فریادش میکنیم. تمام مدت جلوی این جنون را میگیرند. تمام مدت جلوی این جنون را میگیریم. و وقتی که به درون و عمق افکارمان می رویم پیدایش میکنیم آن را به عنوان سرطانی در مغزمان سرکوب میکنیم. در حالی که می دانیم خیلی بیشتر از آنچه که درکش بکنیم به ما نزدیک است. خیلی بیشتر از آنچه که بدانیم از خودمان است. خیلی بیشتر از هر حس دیگری که تا به حال درگیرش بودیم واقعی تر است.

دلم می خواهد بیشتر به دنبال واقعیت تفکر بگردم. بیشتر وارد مغزم شوم. وارد همان قسمتی که جنون را پنهان کردم. حداقل ایمان دارم که مسیر همان جنون است. ولی نمیدانم چرا مجبور هستم این قلم را بکشم. این رشته افکار را !

حافظ درویش وار در گوشه ای از کلاس نشسته بود و به ما نگاه میکرد. برای ما افسوس میخورد برای روح ما. خودش هم این پیش بینی این فاجعه را نمیکرد. امیدی نداشت. از آنچه آن سالها گفته بود. از عشق خدا و عشق به دنیا و آنچه او آفریده بود. همه و همه انگار اینجا گم شده بود. این بچه ها کجای کار بودند چه میکردند.اعتراف باید میکرد که پایان نزدیک است.

استاد در کلاس قدم میزد. کلاس را دیوانه وار دوست داشت. خودش از آنچه کرده بود لذت میبرد. از آنهمه بچه ی فراری انسانهای جدیدی ساخته بود. انسان جدید نه آن انسان فراموش شده را دوباره به یادها آورده بود. استاد در کلاس قدم میزد و به حافظ نگاه میکرد. از غمگینی حافظ عذاب میکشید. خودش بچه ها را درک کرده بود ولی حافظ دورتر از آن بود که به بچه ها برسد.استاد نگاهش را از حافظ برمیدارد و به پنجره نگاه کرد. میدانست که این ساعتها آخرین ساعتهایی بود که در این دانشگاه درس خواهد داد. فقط آرزو میکرد که حافظ بفهمد. حافظ باید به بچه ها کمک میکرد. بعد از او حافظ باید مواظب بچه ها میشد.حافظ باید بلند میشد. باید بچه ها را میشناخت. واقعا میشناخت. باید حرکت میکرد. باید سوال میکرد. باید ....

استاد حال نداره بیاد

.....

پی نوشت :وبلاگی نمیتونی پیدا کنی توش یه پست :دی نداشته باشه چه میکنه این :دی

یکی از هم کلاسیهام هم یه همچین شرایطی باهاش دارم خیلی آدم ...خوب چطوری بگم یه جوری هستش... 

من آدمی نیستم که همیشه نماز بخونم و همیشه جانماز آب بکشم .از بین نمازهای ۵گانه فقط گاهی صبحش رو میخونم اونم برای اینکه احساس میکنم واقعا اون لحظه احساس میکنم که باید تمام حواسم رو به خدا جمع کنم آدم به اونصورت مذهبی نیستم ولی خوب به اون ایمانی که دارم احترام میذارم

این دوستمون خوب تیپا مذهبی هستش ولی اساسا هیچ وقت احترام سرش نمیشه مثلا از من یه سوالی میپرسه و بعدش که من دارم توضیح میدم بهش وقتی حرف منو نمیفهمه یهو وسط حرف من میپره میگه باشه از فلانی میپرسم حتی اسم اون فلانی رو هم میگه !! خوب زشته وقتی تو حرف یکی رو نمیفهمی بهش میگی مرسی ممنون بعد میری از یکی دیگه میپرسی کلا یه جورایی از تیپش سواستفاده میکنه مثلا تهران زندگی میکنن و خوابگاه داره در شرایطی بچه های کرج نمیتونستن خوابگاه داشته باشن!!!!

چند روز پیش ظاهرا کسوف بوده این دختره میاد به اکیپی که مذهبی هستن میگه که باید نماز آیات بخونم به من که اونجا بودم نمیگفتا !! (این اکیپ بچه های خیلی خوبی هستند و من باهاشون دوستم این دختره حتی با اونا هم دوست نیست!!)ما هم مثلا ۳۰ دقیقه بعدش امتحان داشتیم !!هی ۵ دقیقه یه بار میگفت نماز آیات نماز آیات

نمیدونم شاید واقعا داره به نماز فکر میکنه ولی وقتی که شرایط رو میبینی این همه گفتن نماز آیات یه جورایی ریا نیست؟؟؟

در هر صورت نماز خوندن و مسجد رفتن رو هر کسی میتونه انجام بده مهم اونچیزی هستش که...خوب هممون میدونیم چیه

تو زندگی خیلی پیش میاد که کارایی بکنی که دوست نداری !!! خوب تو این مواقع بزرگترین هدیه ای که خدا بهت داده رو داری هدر میدی (زمان)ولی خوب واقعیت امر اینه که نمیتونی اون کارها رو انجام ندی . این خیلی دردناک هستش

تو دوران کنکور این جمله رو نوشته بودم تو دفترم: " اگه کلید آزادی رو نداری سعی کن از زندان لذت ببری"

جمله اعصاب خرد کنی هستش میدونم ولی خوب نمیشه گفت که کسی این حالت رو تجربه نکرده همه ی ما گاهی تو شرایطی میفتیم که مجبوریم کاری بکنیم که دوست نداریم و برای اینکه خودمون رو راضی کنیم سعی میکنیم ازش لذت ببریم نمیشه گفت که این جمله درست هستش ولی غلط بودنش رو هم نمیشه گفت!! درس خوندن درسهایی که دوست نداری یکی از این مورد هاست درس رو دوست نداری ولی وقتی بحث علم هستش میتونی خیلی راحت ازش لذت ببری یا برعکس خیلی راحت ازش متنفر بشی

درس که نمیخونی هی حرص میخوری که چرا درس نمیخونی پس در نتیجه استراحت هم نمیکنی

به نظر من فرجه به درد کسی میخوره که درسخون باشه (در واقع بدردش نمیخوره تنها کسی هستش که اون موقع درس میخونه چون درسخون هستش)

فلسفی ترین حرفی که یه استاد رشته مهندسی کامپیوتر میتونه بزنه :" تا 15 سال دیگه علم کامپیوتر از بین میره "

الان با این اوصاف فرجه رو کجای دلم بذارم!!!؟

بدبختی رشته ما اینه که هر درسی کلی واسه خودش پروژه داره الان فردا میریم میبینیم که انقلاب هم بهمون پروژه داره پس فرجه یه معنا جدیدی هم میتونه داشته باشه تکمیل پروژه انقلاب حتما!!!

این یه پست رو بذارید رو حساب جنون زمان فرجه

این رو چند وقت پیش تو تی وی شو نوشته بودم اینجا هم آوردمش